نامه سرگشاده فوروم دمکراتیک ایرانیان آلمان/ماینس به خانم دکتر کوفلر کمیساریای حقوق بشر دولت آلمان فدرال

 فراخوان برای کمک به زندانیان سیاسی ایران که در اعتصاب غذا بسر میبرند

Mainz, 23.03.2021

برگردان بفارسی ناهید جعفرپور

حضور محترم سرکار خانم دکتر کوفلر،

ما با نوشتن این نامه سرگشاده توجه شما را به دو مسئله جلب می کنیم.

روز شنبه، 20مارس، نوروز و آغاز بهار بود که برای 300 میلیون نفر، به ویژه برای ایرانیانی که با این جشنواره روبرو هستند، از اهمیت زیادی برخوردار است. این جشنواره سمبل طبیعت، زندگی مشترک و همچنین مقاومت است. در چنین روزی 34 زندانی سیاسی در زندانهای مختلف و در مکانهای مختلف ایران دور هم جمع شده اند تا اعتصاب غذای 3 روزه کنند.

آنها با اعتصاب غذای خود می خواهند توجه همگان را به وضعیت زندان ها، شرایط زندگی در بازداشت و انتقال و همچنین یادآوری افرادی که سال گذشته توسط رژیم ایران اعدام شدند را جلب نمایند. این یادآوری نشانه این است که مردم ایران با چنین شرایطی موافق نیستند و خواهان تغییر هستند. تغییر به این معنی است که جمهوری اسلامی متوجه شود که رژیم مورد قبول مردم نیست. این یک مقاومت نمادین از زندانیان و در عین حال همبستگی با زندانیان دیگر است. این زندانیان در نامه خود آورده اند كه با افراد اعدام شده مانند نوید افكاری، بهنام محجوبی و سایر افراد قربانی رژیم همبستگی نشان می دهند. از شما انتظار میرود در این راستا کاری انسانی انجام دهید و به ایران اخطار نمایید که کشورهای خارجی این رویکرد را قبول ندارند و خواسته های مردم محترم شمرده می شود.

ما همچنین می خواهیم از طریق این نامه توجه شما را به وضعیت آقای احمدرضا جلالی، یک شهروند دو تابعیتی که به عنوان جاسوس دستگیر شده است، جلب کنیم. وضعیت دانشمند سوئدی بسیار بحرانی شده است. سازمان های امدادی در داخل و خارج از کشور خواستار کمک شده اند زیرا وی در بازداشت است و از نظر روانی به لحاظ شکنجه شدید وضعیتی بحرانی دارد. او آنقدر وزن کم کرده است که فقط از او پوست و استخوان مانده است. عکس وی، به عنوان یادآوری نحوه برخورد با چنین افرادی پیوست شده است. او تحقیر شده است و در معرض خطر اعدام قرار دارد.

.

لطفاً کاری انجام دهید و از وی در برابر رژیم ایران به عنوان یک شهروند اروپا حمایت کنید. شما می دانید که چه اتفاقی برای خانم ناهید تقوی افتاد که به عنوان یک شهروند ایرانی-آلمانی در بازداشت به سر می برد. روابط تجاری و سیاسی یک طرف است، اما وضعیت حقوق بشر و گروگان گرفتن مردم طرف دیگر است. بنابراین بسیار مهم است که از همه ابزارها برای اعمال فشار استفاده کنیم و به رژیم ایران نشان دهیم که این راهش نیست و این روش پذیرفته نخواهد شد. ما فکر می کنیم که همه مناسبات، از هر شکل و نوعش، باید از وضعیت حقوق بشر و نقض گسترده حقوق بشر در ایران آگاه شوند. رژیم ایران با این گونه سیاست از اینکه هر فریادی برای آزادی، دموکراسی و ابراز عقیده را در جوانه خفه کند، واهمه ای ندارد.

این انسانها تنها به خاطر عقایدشان دستگیر یا گروگان گرفته شده اند تا در ازای دریافت پول توسط عوامل رژیم ایران معاوضه شوند. شما باید به مردم و اتحادیه اروپا بگویید که این قابل قبول نیست. گزارش های کمیسر حقوق بشر سازمان ملل و گزارش های عفو بین الملل به وضوح وضعیت مردم در ایران را نشان می دهد. ما باید همه کارها را با هم انجام دهیم تا اطمینان حاصل کنیم که در ایران زندانی سیاسی وجود ندارد و هیچ اعدامی در ایران انجام نمی شود.

با احترام فراوان

از سوی فوروم دموکراتیک ایرانیان آلمان/ماینز

بهروز اسدی

i.A. Behrouz Asadi
Demokratische Forum der Iraner C/O Initiativausschuss für Migrationspolitik in RLP
Albert-Schweitzer-Str 113-115
55128 Mainz

جان زندانیان سیاسی در خطر است، از مطالبات شان حمایت کنیم!

 ۳۴ نفر از زندانیان سیاسی، زن و مرد، در زندان های اوین، گوهردشت و دیگر زندان ها، به طور هم‌زمان از روز اول نوروز، اعتصاب غذای سه روزه خود را آغاز کرده اند. در تاریخ ۲۸ اسفند نیز بکتاش آبتین و امیرسالار داوودی در اعتراض به انتقال تنبیهی زندانیان سیاسی دست به اعتصاب غذا زدند. در روز ۲۹ اسفند نیز تعدادی دیگر از زندانیان سیاسی با انتشار نامه‌ای اعلام کردند که از اول فروردین۱۴۰۰ به مدت سه روز با اعتصاب غذای جمعی ضمن تجدید پیوند با کارگران، معلمان ، بازنشستگان و تمامی زحمتکشان و ضمن احترام به رنج‌های مشترک شان، در اعتراض به خشونت کشنده ی فقر و سفره های خالی مردم در سفره عید نوروز، به ظلم حاکم، به کشتار، به سرکوب و به اعدام معترضان و اقلیت‌ها اعتراض می‌کنند.

ما مادران پارک لاله به عنوان صدایی از جنبش دادخواهی مردم ایران، از حرکت اعتراضی و اعتصاب غذای شجاعانه «جمعی و محدود» زندانیان سیاسی در زندان های مختلف کشور در اعتراض به ظلم حاکم و تبعید و شکنجه مضاعف زندانیان سیاسی و خانواده های شان صورت گرفته است، حمایت می‌کنیم.

ما هم چنین به اعمال فشار بر زندانیان به طرق مختلف از جمله: انتقال به سلول انفرادی، توهین و تحقیر، ضرب و شتم، تشکیل پرونده‌های جدید و صدور احکام تازه و تبعید به زندان های دور از محل سکونت زندانی و خانواده ها و زندان‌هایی با جرایمی چون مواد مخدر و قتل و سرقت و آزار و اذیت در حین انتقال و آزردن خانواده های آنان که در ماه های اخیر و به ویژه در آستانه نوروز اوج گرفته است به شدت معترض ایم و خواهان آزادی هر چه سریعتر زندانیان سیاسی-عقیدتی هستیم.

یاران زندانی!

سال نو بر شما عزیزان در بند مبارک باد، امیدواریم سال جدید سال آزادی و رهایی مردم از یوغ ستم حکومت اسلامی ایران و هر نوع ستم دیگر باشد. عیدمان آن روز است که سفره های همه مردم رنگین و دل ها و لب‌ها شاد و از غم آزاد باشند و تمام زندانیان سیاسی از زندان آزاد شوند.

در آغاز بهار و نوروز که باید آزاد و رها در کنار عزیزان خود و در طبیعت شاد باشید، در زندان ها و زیر شکنجه این ستمکاران قرار دارید و با تصمیمی سخت و شجاعانه باز هم در برابر نابرابری ها و ظلم و ستم از حد گذشته حکومت برای حمایت از دوستان و هم بندان تبعید شده ی خود ایستاده‌اید و خوشحالیم که با اعتصاب غذای «جمعی و محدود» این اعتراض را نشان می دهید.

ما مادران پارک لاله ایران ضمن اینکه معتقدیم اعتصاب غذا برای شما عزیزان که در زندان و زیر انواع شکنجه های مختلف قرار دارید، می‌تواند خطرات جبران ناپذیری ایجاد کند، ولی این حرکت آگاهانه و شجاعانه شما در پشت حصارهای سرد و سیاه زندان های حکومت اسلامی ایران که با همبستگی با هم در اعتراض به فشار مضاعف به دیگر زندانیان سیاسی صورت گرفته است را ارج می نهیم و هم چون گذشته همراه و هم دل با شما هستیم.

شرم و ننگ بر این حکومت جنایت کار که به جای آوردن شادی به زندگی مردم در سال نو، بر رنج مردم می افزاید و با سرکوب و خشونت شدیدتر زندانیان و خانواده‌های شان را شکنجه مضاعف می دهد.

به امید پیروزی و آزادی تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی

مردم شریف و آزاده ایران،

جمعی از فرزندان آزادی خواه و عدالت جوی ما که به جرم دفاع از حقوق پایمال شده خود و تمام مردم تحت ستم ایران، و به جرم اعتراض به آزادی کشی، فساد، تبعیض و نابرابری به زندان و شکنجه محکوم شده اند، در آستانه نوروز امسال برای همدردی با هم میهنان خود، همچنین در اعتراض به تبعید و رفتار وحشیانه مأموران امنیتی نسبت به زندانیان سیاسی-عقیدتی و خانواده هایشان، دست به یک اعتصاب غذای محدود و جمعی زده و اطلاعیه ای به بیرون از زندان اوین فرستاده اند.

آن ها علت اعتصاب غذای خود را اینگونه توضیح داده اند: "ما به یاد و احترام رنج بی‌شمار گرسنگان وطن در برابر سفره عید نوروز و در اعتراض به خشونت کشنده‌ی فقر که در آخرین زخمه‌اش با تعیین حداقل دستمزد۱۴۰۰ کفاف پنج روز زندگی انسانی را نمی‌دهد؛ ما به یاد و احترام کشته‌شدگان آبان ماه ۹۸ و همه‌ی جان‌هایی که در راه سعادت و آزادی ایران فدا شد و در اعتراض به ظلم و ستمی که برای بقایش هیچ گلوله‌ای را هوایی تلف نمی‌کند؛ ما به یاد و احترام سربه‌داران: نوید افکاری، مصطفی صالحی، محمد ثلاث و هزاران زن و مردی که ایستاده برای مردم‌شان جان دادند و در اعتراض به سیستمی که امنیتش را بر سرکوب میزان می‌کند؛ ما به یاد و احترام بهنام محجوبی و دیگر زندانیان بیماری که چو شمع پشت میله‌های زندان آب شدند و می‌شوند و در اعتراض به زندانی که درهایش رو به قبرستان گشوده است؛ ما به یاد و احترام رنج آوارگانی که در حاشیه‌نشینی و پشت‌بام خوابی به اسارت رفته‌اند و در اعتراض به استبدادی که حتی در زندان هم در پی گسستن هر پیوندی‌ست و به جبر تبعید آواره‌ات می‌کند، اعتصاب غذا خواهیم کرد"!

مردم شریف و آزاده ایران،

شعار"زندانی سیاسی آزاد باید گردد" یکی از خواسته های اصلی مردم ایران در جریان انقلاب سال ۵۷ بوده است و حکومت پهلوی با اعتراض های گسترده مردمی مجبور شد زندانیان سیاسی را آزاد کند. اما با استقرار حکومت اسلامی در ایران دوباره سرکوب ها و بازداشت ها به شکلی وحشیانه تر آغاز شد و هر روز رفتار این حکومت با زندانیان سیاسی-عقیدتی و خانواده های آنان وحشیانه تر می شود! بنابراین برای نجات جان زندانیان سیاسی-عقیدتی که در اسارت جمهوری اسلامی بسرمی برند ضروری است که یک بار دیگر شعار"زندانی سیاسی آزاد باید گردد" به مطالبه اصلی مردم آزادی خواه ایران بدل شود.

ما ضمن حمایت از این حرکت شجاعانه و مطالبات زندانیان معترض، تلاش می کنیم صدای زندانیان سیاسی-عقیدتی ایران در خارج از کشور باشیم و از همه نهادها و شخصیت های آزادی خواه و مدافع حقوق بشر در داخل و خارج از کشور نیز درخواست می کنیم که برای آزادی زنان و مردانی که این روزها بیشتر با فشارها و اذیت و آزارهای مضاعف حکومت اسلامی مواجه گردیده اند، یک صدا شویم و شعار"زندانی سیاسی آزاد باید گردد" را در همه جا طنین افکن سازیم.